نمایش مشخصات
View Forum Posts
پیام شخصی
Visit Homepage
یادش به خیر آن روزها باران که می زد
آسیمه سر از خانه تا هم می دویدیم
بی چتر و با لبخندی از دیدار دیگر
بر سنگ فرش کوچه با هم می دویدیم
بیگانه با دنیای بی احساس حتی
در خانه همسایه ها هم می دویدیم
زاین کوچه تا آن کوچه از این سو به آن سو
با دست هم بی راهه را هم می دویدیم
می گفتمت: هر روز باران کاش می زد
در سایه اش هر روز ما هم می دویدیم
می گفتی ام : کاش آسمان هم راهمان بود
هر بار با هم تا خدا هم می دویدیم
امروز اما خیس باران بی تو هستم...
با یادی از وقتی که با هم می دویدیم
شاید بشویند ابر ها از خاطراتم
آن روز هایی را که تا هم می دویدیم...
پاسخ با نقل قول
