نوید( هورمزد یعقوبی نژاد)

[hoormazd777]

به سایه سار خیال تو خانه خواهم کرد

تو را و آمدنت را بهانه خواهم کرد

بهار کوچه ی پر یاس خیس باران را

به انتظار غریبی نشانه خواهم کرد

ز تاب موی رهایت به باد خواهم گفت

به شوق شاعری اش نیز شانه خواهم کرد!

نوید آمدنت را به چشم خواهم داد

ز شوقم اشک به دامن روانه خواهم کرد

چه خوب! آخر غم ها تویی که می آیی،

منم که آمدنت را ترانه خواهم کرد...

[Samy]

مثل همیشه زیبا بود هورمزد عزیز

متشکرم
سامی

[shaere bozorg]

سلام دوست عزیزم.

بی نهایت شیرین و جذاب بود. بخصوص مطلعش خیلی زیباست و مخاطب را جذب شعر می کند.

نکاتی به نظرم رسید که عرض می کنم:

1- بیت 2 به نظرم واضح نیست. چند بار خواندم اما چیز زیادی دستگیرم نشد. به نظرم بعضی کلمات در این بیت جا نداشتند. به انتظار غریبی نشانه خواهم کرد. ملموس نیست.

2- در بیت 3 با خواندن مصرع اول منتظر حرفی برای باد می شویم. اما مصرع 2 چیزی غیر از انتظار مخاطب است و به مورد دیگری اشاره می کند.

البته حرف های ذهن ناقص من چیزی از زیبایی حرف دلتان نمی کاهد.

موفق باشید.

یا علی...

[عاشق-]

قشنگه

[hoormazd777]

سلام. از لطف تمامی دوستان سپاسگزارم و نقد بسیار خوب دوست خوبم فرشاد

اما در پاسخ نقد چند توضیح کوتاه:
سلام فرشاد باقری گل ! ممنون که به شعر های ما نیز نیم نگاهی می اندازید

1- نشانه خواهم کرد: در نظر خواهم گرفت... نشان می کنم... بهار کوچه ی پر یاس خیس باران را به انتظار غریبی نشانه کردن( در نظر گرفتن) ( زیر نظر داشتن) مثلآ می گویند برایت فلانی را نشان کرده ام!!! یعنی در زیر نظر گرفته ام !!!!

2- انتظار مخاطب می تواند نا به جا باشد! باید دید انتظار شاعر چه بوده است! اما از شوخی گذشته نکته خاصی در نقد این قسمت نیافتم. شعر خواب مرگی را هم که گفته بودم عده ای از بیت آخرش انتظار دیگری داشتند:
چه رویا ها که دیدم جمله شیرین
بی بیداری نماندم هیچ در یاد
به دوشم کوه غم زین خواب مرگی است
از این نسیان هزاران بار فریاد

انتظار ها بر این بود که با توجه به کلمه شیرین و قافیه ( ا د) . قافیه مصراع آخر به نوعی فرهاد شود که نشد!

موفق باشید و در پناه خدا