دیشب به ياد زلف رهايت گريستم
تنها ميان خاطره هايت گريستم
غمگين ز عمق غربت ايام بي توام
خوبم! غريب وار برايت گريستم
ديگر به انتظار كدامين بهانه اي ؟!
مانند ابرها به هوايت گريستم
در من نمرد اشك تو در واپسين غروب
من هر غروب بي تو به جايت گريستم
بنگر كه ماند دل به كمندت؟ نگاه كن!
جز من كه جاودانه به پايت گريستم...
ویرایش توسط hoormazd777 : 3rd September 2009 در ساعت 11:06 AM
هورمزد يعقوبي نژاد
برای خواندن شعر ها اینجا کلیک کنید.
سلام دوست خوبم
باز هم مثل همیشه زیبا بود.
فقط در مصرع 5 به نظرم وزن مشکل داشت. و این که به نظر من در بیت 3 مصرع ها چندان با هم همخوانی ندارند. حرف زدن از فاجعه و ... در مصرع اول و ابر و ... در مصرع دوم.
بی نهایت لذت بردم.
شاد باشید.
یا علی...
hoormazd777 (2nd July 2009), remo (2nd July 2009), میترا (2nd July 2009), عاشق- (2nd September 2009)
سلام دوست خوب
در مورد وزن حق با شما بود اصلاح كردم.
معني هم : گريستن چون ابر مصيبت است و فاجعه ديگر... اما باز فكر مي كنم.
-------------------- ارسال بعدی --------------------
راستي اگر كلمه بهتري به جاي مصيبت به ذهنت رسيد ممنون مي شوم بگويي. خودم هم فكر خواهم كرد... بهانه چه طور است؟ ديگر به انتظار كدامين بهانه اي؟
-------------------- ارسال بعدی --------------------
كلمه بهانه را جايگزين كردم باز هم كلمه بهتري اگر به يادت آمد بگو . موفق باشي و در پناه خدا
ویرایش توسط hoormazd777 : 2nd July 2009 در ساعت 11:52 AM دلیل: ممزوج كردن ارسال بصورت خودکار
هورمزد يعقوبي نژاد
برای خواندن شعر ها اینجا کلیک کنید.
remo (2nd July 2009), shaere bozorg (3rd September 2009), میترا (2nd July 2009), عاشق- (2nd September 2009)
سلام هورمزد عزیز
بسیار شعر زیبایی بود و خیلی به دل من نشست
بی صبرانه منتظر شعرهای بعدی شما هستم
موفق باشی
شاید ندانی قدر خود،شاید که پنداری کمی
گاهی به یک دو لو فقط،بازی شود زیر و زبر
hoormazd777 (8th July 2009), NEGAR68RS (2nd July 2009), میترا (4th July 2009), عاشق- (2nd September 2009)
دهانت رامی بویند
مبادا که گفته باشی دوستت می دارم
دلت را می پویند , روزگار غریبی ست نازنین
و عشق را كنار تیرك راه بند تازیانه میزنند
عشق را در پستوی خانه نهان باید كرد
و در این بن بست كج و پیچ سرما
آتش را به سوخت وار شعر و ترانه فروزان میدارند
به اندیشیدن خطر مكن , روزگار غریبی ست
آن كه بر در می كوبد شباهنگام
به كشتن چراغ آمده است
نور را در پستوی خانه نهان باید كرد.
.................................................. ..............
ویرایش توسط Shahriar : 4th July 2009 در ساعت 02:11 AM
خویش را اول مدوا کن کمال این است و بس !!!
سلاااااااااام
خیلی قشنگ بووووووود
hoormazd777 (3rd September 2009)
در حال حاضر 1 کاربر این موضوع را مشاهده می کند(کنند). (0 کاربر و 1 مهمان )
نمایش مشخصات
View Forum Posts
پیام شخصی
Visit Homepage
پاسخ با نقل قول